033 - 7600530 info@conceptsales.nl

Cloud Computing wordt vaak gepresenteerd als een hype, met veel haken en ogen. Cloud Computing is echter vooral ook een kind van de toekomst. Critici zeggen, dat klassieke bedrijfsapplicaties met een vast aantal gebruikers en een voorspelbare bedrijfslast in de cloud niet goed tot hun recht komen. De mislukking zou in dat geval schuilen in het feit dat de IT-infrastructuur niet goedkoper wordt, terwijl de omgeving wel minder veilig wordt, of in ieder geval als minder veilig wordt ervaren door de gebruikersorganisatie. Cloud Computing zou daarom alleen geschikt zijn voor applicaties die weinig interactie hebben met back-endsystemen, voor webservers, voor applicaties met grote fluctuaties in de systeembelasting, voor applicaties voor korte termijn zoals voor applicatieontwikkeling, kwaliteitstesten of campagnes en voor applicaties die snel opgezet moeten kunnen worden (live in minuten of uren, in plaats van in dagen of weken).

Wanneer de bestaande situatie, die nog vaak stamt uit de vorige eeuw, tot norm wordt verheven voor de toekomst, dan ligt dit inderdaad voor de hand. Maar het is zaak dat we onze ogen niet sluiten voor de grotere ontwikkelingen in de 21e eeuw, waarmee we moeten leren leven, of we willen of niet.

Duurzaamheid als megatrend
Duurzaamheid zal de trend moeten worden. Als we het hebben over duurzaamheid als megatrend, dan denken we niet zozeer in termen van ‘green IT’, waarbij vooral kosten bespaard moeten worden, maar we kijken dan naar de huidige ontwikkelingen en naar het feit dat de economieën van China, Rusland en India razendsnel groeien en daarmee dus ook de behoeften van die economieën aan grondstoffen en energie. Geleerden speculeren erover, dat we zonder ingrijpen zeven aardes nodig zullen hebben om in deze behoeften te voorzien. Tenminste, als we blijven vasthouden aan ons streven naar het bezit van allerlei gebruiksmiddelen.

Zo zijn er bijvoorbeeld wereldwijd tientallen miljoenen tractoren in het bezit van boeren. Deze staan voor 95% niets te doen en weg te roesten. Als we die slimmer zouden gebruiken, dan zou het grondstofverbruik voor de productie van al deze tractoren met een factor 10 kunnen dalen. Het enige wat daarvoor nodig is, is een matchingsysteem, waarop alle boeren toegang hebben via hun telefoon of hun ‘domme’ computer. Want uiteraard is niemand bereid geld uit te geven aan software die op een PC of server geïnstalleerd wordt. Internet is dan het medium, waarmee tijd en ruimte moeiteloos overbrugd worden.

We zien het nu al. De tijd waarin u in feite alleen betaalde voor de verpakking van een CD of DVD, ligt grotendeels achter ons. Via internet is de inhoud on-demand verkrijgbaar. Op internet gaat het niet over bezit. De traditionele leveranciers echter hebben nog geen businessmodel ontwikkeld, waarmee geld verdiend kan worden. En afnemers moeten nog wennen aan de gedachte dat er betaald moet worden voor gebruik. Uitgevers zullen zich moeten omvormen tot verhuurbedrijven van intellectueel eigendom. Met de perceptie echter van de huidige klant, die het huren is verleerd, zal hiervoor druk uitgeoefend moeten worden. Zoals die ook is uitgeoefend door het produceren van gloeilampen te verbieden. De megatrend ‘van bezit naar gebruik’ zal echter noodzakelijk blijken, omdat anders verbruik van grondstoffen en energie onbetaalbaar wordt. Dat betekent, dat vele assets van bedrijven en consumenten geherdefinieerd moeten worden tot de fundamentele functie.

Behoefte aan dienstverleners
In de toekomst zal wat we willen hebben niet meer ‘de auto’ zijn. In de toekomst zullen we adequaat vervoer willen. Niet op zo’n manier, dat iedereen daarvoor dan maar het openbaar vervoer in gaat. Er zal invulling gegeven moeten worden aan het begrip adequaat.

Het is de afnemer die hiervoor de randvoorwaarden zal kiezen, als comfort, snelheid, veiligheid, service enzovoort. Volgens een soort cafetariamodel betaalt hij hiervoor dan een prijs aan de dienstverlener, die invulling geeft aan zijn behoefte. En de dienstverlener kan door zijn schaalgrootte afnemers precies bieden wat nodig en vooral wat betaalbaar is.

Maar wil dit aantrekkelijk zijn, dan zal eerst de auto als bezit moeten hebben afgedaan. Want met de auto als bezit is immers vervoer een functie die alleen geldt voor behoefte aan verplaatsing die niet met de ‘auto’ kan plaatsvinden. Het zal nooit aantrekkelijk worden in de huidige situatie, die bestaat uit een verkeersnet bezaaid met files en een meest overvol openbaar vervoer, en in d e huidige cultuur, die nog hecht aan face-to-face interactie in plaats van screen-to-screen communicatie. (Zie ook ‘Meer productiviteit en tevreden medewerkers door thuiswerken’.)

De weg van de geleidelijkheid is daarom geen optie. In de eerste plaats is er een duurzaamheidscrisis nodig. Niet eentje van het niveau van ‘climat gate’ met een scope van 100 jaar, maar een echte crisis. (Zie ook ‘Crises zijn een zegen en duurzaamheid is een revolutie’.) Bijvoorbeeld een energiecrisis, waarvan de urgentie waarschijnlijk veroorzaakt zal worden door een conflict in Azië, dat door de Westerse wereld nog steeds niet helemaal serieus genomen wordt. En die crisis moet samenvallen met de aanwezigheid van dienstverleners die volgens een cafetariamodel kunnen inspelen op de behoefte van de klant. Op dat moment moeten afnemers wel kiezen voor het alternatief van verhuur, domweg omdat bezit in hoog tempo onbetaalbaar zal worden en omdat het sentiment dan snel zal om slaan en men bezit als asociaal zal ervaren.

Tekort aan echte dienstverleners in de ICT
Op dit moment noemt ieder ICT- bedrijf zich een dienstverlener. Men werkt toch in opdracht van de klant en is ook nog bereid te helpen met de implementatie? En dat terwijl men met droge ogen de veelgebruikte algemene voorwaarden van ICT-Office deel laat uitmaken van de overeenkomst met klanten. Deze voorwaarden geven de ICT-leverancier zoveel rechten, dat er wel sprake moet zijn van heel veel goede wil aan zijn kant om bij problemen tot een oplossing te komen. Waarom zou je als leverancier je ijzersterke rechtspositie prijsgeven, terwijl de klant de facto rechteloos is? De klant moet zelfs bij ernstige misdragingen van de ICT-leverancier eerst betalen en mag eigenlijk niet eens klagen over fundamentele tekortkomingen als overschrijding van de levertijd en haperende functionaliteit. Want in die algemene voorwaarden staat letterlijk vermeld, dat opgegeven levertijden de leverancier niet binden en steeds slechts een indicatief karakter hebben. De afgegeven ‘garantie’ komt er in het kort op neer, dat de leverancier er niet voor instaat dat de aan cliënt ter beschikking gestelde programmatuur geschikt is voor het feitelijke en/of beoogde gebruik door cliënt en dat de leverancier evenmin garandeert dat de programmatuur zonder onderbreking, fouten of gebreken zal werken of dat steeds alle fouten en gebreken worden verbeterd.

Als u als leverancier denkt ook in de toekomst hiermee weg te komen, dan zou u wel eens van een koude kermis kunnen thuis komen. U bent dan misschien wel een gerenommeerd ICT-bedrijf, maar dat maakt u nog geen dienstverlener. U maakt immers voor de klant een asset, dat hij kan kopen. Over het gebruik, een belangrijk kenmerk van een huurovereenkomst, wordt niet gerept. Bij een huurovereenkomst liggen ook zorgplicht en aansprakelijkheid van de kant van de verhuurder totaal anders. Wat wordt dus de essentie van Cloud Computing? (Zie ook ‘Cloud Computing verandert landschap voor ICT-bedrijven’). Niet de gebruiker van de ICT-infrastructuur wordt aansprakelijk gesteld maar de eigenaar van de oplossing. Een gebruiker moet dus geen eigenaar meer willen zijn van ICT-middelen, ook al is dat misschien goedkoper. Cloud Computing staat in de toekomst dus niet voor goedkope rekenkracht. Het staat voor de filosofie dat een gespecialiseerde partij in staat is als dienstverlener risico’s te managen en deze te kunnen overnemen van de klant. Kortom, de perfecte SaaS oplossing. (Zie ook ‘Met Cloud Computing wordt SaaS volwassen’).

Bent u in staat om als een echte dienstverlener op te treden? Kunnen uw algemene voorwaarden bij het grof vuil, omdat u voldoende kunt presteren als echte dienstverlener? Bent u ervan overtuigd dat de gebruiken uit de vorige eeuw in deze eeuw niet zullen overleven? Ziet u in dat juristen heus wel op het idee zullen komen dat er bij SaaS eigenlijk sprake is van een huurovereenkomst en dat er dus bergen jurisprudentie zijn? Is klantwaarde op termijn voor u belangrijker dan aandeelhouderswaarde op korte termijn?

Natuurlijk zult u een strategische keuze moeten maken. Als u echter voorgaande vragen niet volmondig met ‘ja’ kunt beantwoorden, dan moet u zich afvragen of u zich wel een dienstverlener mag noemen en of u in de 21e eeuw nog een toekomstperspectief heeft. Cloud Computing moet, maar niet als oplossing voor technologische of security problemen. (Zie ook ‘Security in de cloud is gezond verstand gebruiken’.) Cloud Computing wordt het internet van de ICT-infrastructuur. En slechts voor toegevoegde waarde wordt betaald. Dat hebben ook de providers op internet ontdekt.

© 2010 ConceptSales, Auteur: Wiebe Zijlstra

Auteur: Juri Pietersen

Juri is business lead bij Conceptsales en houdt zich bezig met sales strategie, salestraining, portfolio ontwikkeling en innovatie bij opdrachtgevers

Deel deze informatie eenvoudig met anderen: Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter